29 jun. 2013

Een klas vol rozen?

Vandaag zag ik een rozenstruik, prachtig in bloei. De verzorger van de struik had duidelijk bijzonder goed voor deze plant gezorgd. Zij (of 'hij', maar meestal is het een 'zij') wist waarschijnlijk precies wat het nodig had om tot grote bloei te komen.


Het deed me denken aan een verhaal

dat ik een tijd geleden heb gehoord:
Veel leerkrachten hebben een klas vol rozen. Ze zetten zich daar met hart en ziel voor in. Ze werken keihard om hun rozen tot bloei te laten komen. Ze geven ze op het juiste moment water. Ze geven precies de juiste hoeveelheid voeding. Op de juiste momenten. En ze worden gesnoeid op de juiste tijd van het jaar.

Maar soms bloeit zo'n roos toch nauwelijks. Soms komt er zelfs geen enkel bloemetje aan. Hoe kan dat nou? Je doet alles goed, precies zoals er voor een roos gezorgd moet worden. En toch wil de roos niet bloeien. Wat is er aan de hand?


Het antwoord is simpel:

Dit kind is geen roos. Misschien is het wel een cactus. Met een totaal andere behoefte aan water en voeding. En wat gebeurt er met een cactus als je die elk jaar snoeit?

Omdat we tegenwoordig zoveel weten over 'anders zijn' en leerstoornissen, proberen we vaak van alle kinderen rozen te maken. Want we hebben de kennis daarvoor in huis. De roos is de norm. Het gemiddelde. En daar moeten alle kinderen zoveel mogelijk aan voldoen.

Daarbij gaan we naar mijn idee vaak voorbij aan de behoeftes van het kind. Zodra een roos niet helemaal bloeit, gaan we met testen en handelingsplannen aan de slag. Om maar te zorgen dat die knoppen open gaan. Want daar worden leerkrachten uiteindelijk vooral op beoordeeld.


De juiste behandeling

Maar wat als het kind een cactus is? En een grote statige plant wil worden, met stekels en vertakkingen? Of een bolle cactus met de prachtigste bloemen? Dan zul je als leerkracht écht moeten kijken naar wat dit kind nodig heeft. En zijn sterke punten moeten benadrukken, al zijn dat niet de punten die direct door de' rozeninspectie' beoordeeld worden.

Benadruk de talenten van het kind, in plaats van alleen de zwakke punten aan te pakken. Onderzoek waar het kind gelukkig van wordt. Want dat is de enige manier voor een bloem om een gezonde, sterke plant te worden die graag door anderen wordt gezien!

En?... Wordt jouw klas volgend jaar een rozentuin of een verzameling wonderlijke bloemen?
Ik wens jullie een heel fijne vakantie. Ik ga er ook een paar weekjes tussenuit. Tot in het nieuwe schooljaar!

Ik vind het leuk als je hieronder een reactie achterlaat.


Ik leerde deze vergelijking ooit van Marieke van der Zee. Haar expertise is een kijkje waard.

15 jun. 2013

Even een vrolijke noot

Even een vrolijke noot tussendoor. Een komische video, met toch wel een serieuze boodschap. Ik moest er in ieder geval erg hard om lachen. Jullie ook?
 


11 jun. 2013

Hoogbegaafde kinderen zijn meestal ook hooggevoelig

Gisteren kreeg ik via Twitter een scriptie te lezen van Heidi Renou-Douma, die hier het noemen meer dan waard is. Het gaat over hoogbegaafde kinderen die ook hooggevoelig zijn. Een combinatie die volgens mij maar zelden NIET voorkomt.

In de scriptie wordt heel helder uitgelegd wat die gevoeligheden nu precies inhouden. Daarbij wordt huidige gangbare literatuur aan elkaar gekoppeld en uitgelegd wat dit voor het onderwijs aan deze kinderen betekent. Je vindt er geen pasklaar antwoord op de vraag hoe je dit praktisch moet uitvoeren, want er is geen pasklaar antwoord. Maar je leest wél met welke aspecten je rekening moet houden. En hoe je tegemoet kunt komen aan de behoeften van deze kinderen. En, het belangrijkste, je leert deze leerlingen begrijpen.

Een must-read voor iedere leerkracht!!